Algemeen: Start pagina Wie zijn wij Laatste nieuws Wandelen Gastenboek Vakantie's: Landen Eilanden Steden Wintersport Motortrips Fotografie: Natuur Bezoekersgalerij Bezoekersverhalen Fotoselectie Wandelfotografie Diversen: Zonnemaire.eu Links Totaaloverzicht Contact English |
George Knottnerusauteur van 'Lichtvoetig de wereld door' ISBN 978-90-809669-2-5Provence Onder een uitje in de provincie verstaan we meestal een bezoek aan weiden of polder. De Fransen denken dan juist aan la campagne. En dit begrip moeten we weer niet verwarren met het bruisende vocht dat wij zo graag nippen. Maar het bezoek dat ik deze zomer aan de Provence bracht, is onmiskenbaar Frankrijk op zijn franst. Lavendel kleurt en geurt alom de velden paars. Het eeuwige getjirp van krekels en cicaden. De zon begeleidt al je dagelijkse handelingen of dwingt je tot luieren. Ja, zeggen we dan als kaaskoppen onderling: de hitte is hier toch anders, aangenamer. Onzin natuurlijk. 35 graden is 35 graden en heet is heet. Maar het is heerlijk om te kunnen rekenen op zonder-jas-weer en 's avonds buiten toeven. In de Drôme maken we een lange wandeling langs een wilde bergrivier. Onderweg pikken we abrikozen uit een gaard. Voor straf blijken ze niet helemaal rijp. In zo'n typische olijven boomgaard met kronkelknoesten nemen we een pauze. We breken het stokbrood en drinken onze wijn. Midden op de dag overvalt mij een laatste-avondmaal-gevoel. In de kloof van Saint May zwemmen wij in klaterend bergwater. We zien warempel rotszwaluwen, een waterspreeuw en zelfs een slangenarend. Deze arend eet slangen en zo'n vogel komt hier alleen als er wat te halen valt. De vrouwen in mijn gezelschap lopen daarna toch wat minder makkelijk over de rotsen. In de tweede week van onze vakantie zakken we af naar de Côte d'Azur. Zonnebrillen, toeristen, cabrio's. Toch is het zelfs in St. Tropez, de stad van Brigitte Bardot en Louis de Funès, minder vol dan in Zandvoort. We doen het leuke stadje Ramatuelle aan, een pareltje van pittoreske bouwkunst. De steegjes en geveltjes zijn behangen met lila bougainville. In de straten blijven we ons verbazen over de franse begroeting. Ook al zien ze elkaar dagelijks toch laten ze elk weerzien voorafgaan door een handdruk of een paar kussen. Enkele dagen later nemen we de veerpont naar het eilandje Porquerolles. Auto's zijn daar niet toegestaan. Een soort mediterraan Vlieland dus. Porquerolles maakt de verwachtingen waar. Een wandeling in dit oord is als zwerven op een bounty-eiland. Cactussen, bloeiende agaven. Het zeewater is helderder, de lucht blauwer, het getjirp van cicaden luider dan waar ook. Door alarmfase 1 uit angst voor bosbrand zijn veel wandelpaden afgesloten. Toch maken de paden die nog wel open zijn een onuitwisbare indruk. Bij de vuurtoren zie ik plotseling in mijn herinnering de beelden uit een stripboek voor me. 'Het raadsel van Porquerolles' uit de serie Rik Ringers. Ik neem me voor het boek na thuiskomst te lezen. Daarna zal ik zeker terugkeren naar dit eiland. Om te zien of ik de stripbeelden kan herkennen. Een mooi excuus om terug te keren naar dit stukje paradijs op aarde. George Knottnerus (uit ‘Lichtvoetig de wereld door’ uitgave van GM Uitgevers) © Copyright 2004-2008 - Digna van den Broek |