Algemeen: Start pagina Wie zijn wij Laatste nieuws Wandelen Gastenboek Vakantie's: Landen Eilanden Steden Wintersport Motortrips Fotografie: Natuur Bezoekersgalerij Bezoekersverhalen Fotoselectie Wandelfotografie Diversen: Zonnemaire.eu Links Totaaloverzicht Contact English |
KrekenrouteOuwerkerkFoto'sHet was de bedoeling dat ik met Milan naar mijn vader en Marijke toe zou lopen. Een kilometer of 3 hier vandaan. Alfred is weer eens aan het werk in ons oude huis. De laatste loodjes, dat wel, maar hij is er dus weer een hele dag niet. Het weer is dreigend. Flink bewolkt en een stevige wind. De zomer wil maar niet komen. Ik heb geen auto en fietsen met Milan in deze wind vind ik géén goed idee. Als ik ze op bel hoor ik dat ze eigenlijk willen gaan wandelen in Ouwerkerk. Jeroen en Anja zijn er ook. Dat lijkt me gezellig dus ik ga mee. Snel een paar boterhammen smeren en wat drinken voor Milan pakken. Ik doe het zelf zoals gewoonlijk met een fles water. We rijden met z´n allen in de auto van Pa. Milan op schoot bij Marijke en Dorus bij mij en Anja languit op schoot. Op het moment dat we in Ouwerkerk zijn aangekomen breekt de lucht open. Uiteraard zou ik bijna zeggen. In Zeeland schijnt altijd de zon en bovendien hebben wij altijd geluk als we gaan wandelen. We duiken meteen rechts een graspad in dat langs één van de vele kreken loopt. Deze route heet dan ook de Krekenroute. Na een kleine kilometer wijken we van de route af en gaan de dijk op. We lopen nu langs de Oosterschelde. Het zonnetje breekt door en de wind is nog steeds flink. Dit heeft tot gevolg dat er ontelbare boten aan het zeilen zijn op de Oosterschelde. Met het uitzicht op de Zeelandbrug, die met z´n 5210 meter jaren lang de langste brug van Europa is geweest, kan ik mooie plaatjes schieten. We drinken een bakkie koffie op een bankje aan de Oosterschelde. Het is gezellig en Milan geniet volop. Ik heb een shirtje aan met een bodywarmer die regelmatig uit gaat en dan weer aan. Het is echt jasje aan - jasje uit - weer. Dan weer warm, dan weer fris. In het water staat een man een net te ontdoen van de vangst. Op verschillende plekken lopen Viëtnamese dames op slippertjes op de ruige stenen te zoeken naar Kokkels. Ongelooflijk hoe ze balanceren op die slippers, terwijl wij op onze wandelschoenen nog moeite zouden hebben op die grote gladde stenen. We verlaten de dijk weer en duiken de kreken weer in. Het eerste stuk over een redelijk begaanbaar graspad. Ik moet flink duwen tegen de wagen en ik vraag me af waarom Alfred er niet bij is. Dat zou een hoop schelen. Gelukkig is Jeroen zo lief de wagen ook een eind te duwen. Anja en ik doen ons best een vlinder op de foto te krijgen, maar dat valt niet mee. Eindelijk heb ik hem (of haar) dan toch. Een stuk verder zien we nog zijderupsen op een tak zitten. Het pad wordt smaller en onbegaanbaarder en Jeroen en Pa moeten de wagen zelfs een stukje tillen. Langs de kanten groeien vele brandnetels. Zo te zien lopen hier maar weinig mensen. Dat is zonde, want het is een mooie route. We passeren vele bramenstruiken en er wordt flink geplukt en gegeten. Ook Milan lust de zoete bramen. Op het eind proef ik zelfs een aantal bramen en ik moet zeggen, ze zijn echt zoet. Normaal hou ik echt niet van bramen, maar deze zijn goed. Als we bijna bij de auto zijn begint het te spikkelen. We zijn weer eens net op tijd bij de auto. Toch weer even´ een lekkere uitwaai wandeling gehad op deze zondag. © Copyright 2004-2008 - Digna van den Broek |