De foute kant van Keulen

Gekozen bij de beste reisverhalen van HBO Reisjournalistiek Fontys hogescholen 2017  en genomineerd voor plaatsing in ReizenMagazine van ANWB.

Keulen is niet Duits. Keulen is Kölsch. Het bier is Kölsch. De mentaliteit is Kölsch. De taal is Kölsch. Het is een mengelmoes van Duits, Nederlands en Frans. Als je in Kerkrade woont schijn je Keuls te kunnen verstaan. Ik ben op zoek naar de foute kant van Keulen, Schal-Sick.

Sinds de middeleeuwen kent Keulen een goede en foute kant. De rechterzijde van de Rijn is goed, de linkerzijde fout. Schäl-Sick heet het. In 2014 werd Schäl-Sick sjiek door de aanleg van trappen. Een plek waar tijdens zonsondergang toeristen en locals samen eten, drinken en genieten van het uitzicht.

De liefde zit op slot
De foute kant van Keulen bereik je via de Hohenzollernbrücke. Aan deze brug hangen ruim 50.000 sloten van geliefden. Het is een wirwar van kleuren en namen. Ik fantaseer hoe de vele verliefde stellen hier elkaar eeuwige liefde beloven. Zouden ze allemaal nog bij elkaar zijn? “Doe maar voorzichtig als je het woord liefde gebruikt” (William Shakespeare 1598). In Parijs heeft men ook zo’n brug, maar deze is gesloten wegens instortingsgevaar. Geen goed teken lijkt me.

Pootje baden in de Rijn
Onderaan de brug liggen de in 2014 aangelegde Keulse trappen pootje badend in de Rijn. Het speelse groen van het verder gelegen Rheinpark daagt het donkergrijs van de statige Domkerk aan de rechter Rijnzijde uit. De overkant is druk. Miljoenen toeristen komen elk jaar de beroemde Dom bezoeken.

Blauwe lucht, opkomend zonnetje. Vogels kwetteren in de vroege ochtend. Ik ben aan de foute kant van de Rijn. Het voelt goed.

Ontkenning en hard gelach
Aan het water loopt een oude man met een veiligheidsvestje. Het lijkt alsof hij een bewaker van iets is, maar wat hij precies bewaakt kan ik niet ontdekken. Ik vraag hem wat Schäl-Sick betekent. “Daruber muß man nicht sprechen” is zijn antwoord. Ik mag er niet over praten. De man loopt hoofdschuddend weg. Heb ik een foute vraag gesteld? Nu ben ik pas echt nieuwsgierig. Een eindje verder loopt een man met zijn hond. Ook hem vraag ik wat Schäl-Sick betekend. De man heeft geen idee. Hij is jong en heeft nog nooit van de term gehoord. Wel weet hij me te vertellen dat ik een stuk verder in een prachtig park kom waar vele bloemen zoals Hollandse tulpen in bloei staan. Ik wandel verder langs de Rijn en ontdek het Rheinpark. De man heeft niets teveel gezegd. Het staat vol met allerlei gekleurde bloemen waaronder een enorme hoeveelheid tulpen. Het ruikt naar een melange van verse bloemenparfums en lijkt in niets op de stevig ruikende Keulse Eau de Cologne. Strakke wandelpaden leiden me door het park. Het is ruim en voorzien van vele speeltoestellen voor kinderen. Een park om even bij te komen van de drukte aan de overkant en te genieten van het frisse groen. Een picknickmand is een must.

Goed fout en toch prettig
Midden in het park is een groep mensen aan het bootcampen. De zweetspetters vliegen in het rond. Ik ben benieuwd of zij weten wat Schäl-Sick is. Als ik iemand aanspreek en mijn vraag stel wordt er hard gelachen. Ja, Schäl-Sick bestaat nog. Het is de foute kant van de Rijn. De kant waar wij nu zijn. Ene Tim weet alles over Schäl-Sick. Tim wordt erbij gehaald. Rond de zestig jaar, lange dreadlocks, foute sandalen en felle kleding. Tim ziet er uit als een oude hippie met veel kennis en verteld: “het komt uit de middeleeuwen toen paarden langs de Rijn liepen om schepen te trekken. De zon stond dan aan de andere kant van de Rijn en verblindde de paarden. De paarden werden scheel. Ze liepen aan de verkeerde kant van de Rijn en men noemde het Schäl-Sick”. Op mijn vraag of Schäl-Sick nog steeds bestaat antwoord hij: “het bestaat nog steeds. Wie aan deze kant van de Rijn woont is aan de verkeerde kant van Keulen terecht gekomen”. Men plaagt elkaar er graag mee. Voor mij is deze kant van de Rijn echt de mooiste en vooral de rustige kant. Hier geen duizenden toeristen zoals bij de Dom, maar het dagelijkse Keulse leven.

Die avond zit ik tijdens de zonsondergang op de Keulse trappen aan de Rijn. Het is er gezellig. Toeristen en bewoners mengen zich om te genieten van het uitzicht over de andere kant van de Rijn. Het Keulse leven is zowel aan de goede kant als aan de foute kant van de Rijn prettig. Wie drukte wil wandelt even naar de overkant, wie rust zoekt blijft in Schäl-Sick.

4 comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *