| Algemeen: Start pagina Wie zijn wij Nieuws Gastenboek Foto's: Landen Eilanden Steden Wandelen Wintersport Motortrips LAW Lezen: Reisverhalen Dagboek LAW verslagen Diversen: Zonnemaire Links Contact |
Prümzarlay Teufelsschlucht31 augustus 2003Foto'sNa een lekker ontbijt op de (motor)camping gaan we op weg naar Prümzurlay. Dit ligt ongeveer 30 km van camping Little Creek in Utscheid in de Duitse Eiffel. Ongeveer 1 km voorbij het plaatsje Irrel is een parkeerplaats langs de weg. We hebben uiteraard onze rugzak gevuld met voldoende water en een paar stevige repen voor onderweg. Volgens Monique is er ook een restaurantje half op de route, dus dat zit wel goed. Het is rond tien uur als we vertrekken vanaf de parkeerplaats. Aan de overkant van de weg stroomt het riviertje de Prüm. Onder aan het pad is een houten bruggetje over de Prüm. Op deze brug zien we de watervallen (zeg maar stroomversnellingen) van de Prüm. Het volgende stukje wandelen we stroomopwaarts langs de weg die naar Prümzurlay gaat. In het dorp steken we de Prüm over en gaan we schuin omhoog richting het bos. Overal groeien Callebassen en deze geel oranje kleuren vrolijken het hele dorpje op. Het pad kronkelt door een weiland van een boerderij en weldra klimmen we behoorlijk steil naar boven. Het is heerlijk weer en omdat ik al ruim 3 maanden zwanger ben is dit klimmetje toch best zwaar. Ik ben inmiddels in het bezit van een paar fijne Hanwag wandelschoenen en dat loopt een stuk beter. Rustig aan stijgen we naar boven om zo op het Ferschweiler Plateau te komen. Vanaf dit plateau kijken we zo’n 100 meter omlaag het ravijn in. De beukenbossen zien er prachtig uit in deze nazomertijd. De Herfstkleuren worden al een beetje zichtbaar en door de vochtige omgeving zien we veel mos. Er hangt een mystieke sfeer in dit eeuwenoude bos. We stappen lekker door en komen dan bij de Teufelsschlucht. Een gebied met vele smalle spleten tussen de rotsen. Er hangen “Lianen” aan de rotsen en we wanen ons in de tijd van Tarzan en Jane. Na een paar uur lopen krijgen we toch wel trek in iets warms te eten en ik ben ook wel even aan rust toe, maar helaas, er is geen enkel restaurantje te vinden op deze route. Het enige restaurantje dat we hebben gezien stond aan het begin in het dorp. Deze was overigens gesloten. Niet dat we meteen al aan het begin van de route zouden gaan eten, maar toch….. We klimmen over natuurlijke trappetjes en schuifelen door smalle rotsspleten en genieten van mooi uitzichten. Een hele leuke wandeling. We komen bij een spleet die zo smal en donker is dat ik er eigenlijk niet in durf. Ik stuur Alfred er in om te kijken hoe ver deze spleet de rosten in gaat. Het valt gelukkig wel mee volgens Alfred. Een meter of 20 en dan ga je een bocht om en is er weer licht. Ik durf het aan en voetje voor voetje schuifelen we achter elkaar door de spleet. We zien echt helemaal niets, maar voelen de spinnenwebben des te beter. Met mijn handen boven mijn hoofd, voelend aan de vochtige wanden lopen we verder. Eindelijk zie ik weer licht. Het waren maar 20 meters, maar het leken er wel 100. Wat een held ben ik toch. In het routeboekje staat niet aangegeven hoeveel kilometer de route is. Er staat wel aangegeven dat het ongeveer 3 ¾ uur lopen is. Wij doen er natuurlijk veel langer over. Ik ga nu eenmaal niet zo snel momenteel. De ene mooie rots na de andere toont zich aan en we krijgen er niet genoeg van. Zo dichtbij huis en zo mooi. We stappen stevig door en rond een uur of 3 gaat het enorm plenzen. We zien kinderen met ijsjes lopen, dus er moet wel een restaurantje in de buurt zijn. Net om de bocht doemt er een groot gebouw midden in het bos voor ons op en dat blijkt een gloednieuw informatiecentrum te zijn met, jawel, een restaurantje. Monique krijgt haar gelijk en we kunnen meteen schuilen. We bekijken de vele fossielen die in het informatiecentrum aanwezig zijn. Even later is het alweer droog en eten we buiten brood met worst. Na een pauze van een klein uurtje gaan we weer op weg. Het weer blijft prima en na nog een uurtje lopen bereiken we de weg waaraan de parkeerplaats ligt. Het was een prachtige wandeling. Waarschijnlijk zo’n 15 kilometer, maar het is moeilijk te zeggen omdat we veel klimmen en dalen op deze route. © Copyright 2004-2011 - Digna van den Broek |