Serie: LAW Grenslandpad #2

Het Grenslandpad, wandelen tussen het zwin en de maas

Lang geleden, in 2005, liep ik een deel van het Grenslandpad. Het Lange Afstand Wandelpad (LAW) nummer 11 loopt van Sluis naar Thorn en is 363 kilometer lang. Wij liepen het pad in etappes tussen de 8 en 17 kilometer. In deze serie blik ik terug op de wandelingen van toen.

Etappe 2 van Heille naar Haantjesgatpolder – 13,5 kilometer

Januari 2005
Vandaag is het zonnig met een flinke westerstorm. De modder valt dit keer mee. Na een kort stukje over de verharde weg richting Middelburg passeren we grenspaal nummer 352.

Dan blijkt dat we een stukje fout hebben gelopen. We hadden toch over een onverhard pad moeten lopen en deze grenspaal niet moeten passeren. We gaan niet terug omdat het wat betreft kilometers geen verschil maakt.  Op een bankje in het dorpje drinken we koffie. Er is een café aan de andere kant van de weg dat op deze vroege zondagmorgen al open is. Ik moet plassen en ik vraag in het café of ik naar de wc mag. De aanwezige klanten kijken zeer verbaasd. Ik snap niet waarom, maar als ik de woordenstroom van de snel pratende Belgische gastvrouw heb ontcijferd begrijp ik dat de wc buiten is. Ik ga snel en leg binnen 50 eurocent op de bar. Ze zullen ons er niet op kunnen betrappen dat we gierige Hollanders zijn.

Wandelen over de akkers door een tractorspoor

In het dorpje komen we langs een oude schandpaal. Verderop verlaten we de verharde weg en lopen over een weide langs oude knotwilgen, echt iets voor mij dus. Dan lopen we zo ineens over een akker. Het pad is niet meer dan een tractorspoor. We lopen een duiker voorbij en aan het eind lopen we vast. We moeten een stukje terug om de duiker over te gaan en zo langs de andere kant van de akker verder te lopen. Het is nog een kilometer of 3 door de modder over de akkers en dan komen we via het kerkpad in Eede.

Hier staat grenspaal 349 en we maken natuurlijk een foto. Een stukje verder aan de overkant van een drukke weg staat grenspaal 348 en we maken weer een foto.

Een lang, recht stuk langs het Leopoldkanaal

We lopen een stuk over een modderig pad langs de akkers. Dan buigen we af en komen we over een betonweg langs het Leopoldkanaal. We passeren een prachtige oude boerderij met paardenstallen en paarden in de wei. Dit is een lang kaarsrecht stuk. Na een paar kilometer komen we over een brug en besluiten we een boterham te eten. Er staat een bankje aan het kanaal, maar er staat veel wind. We vinden een plekje in de luwte van de bosjes en verplaatsen het bankje daarheen. Milan is blij dat hij uit de wagen mag en wil even niets anders dan staan en springen op mijn schoot. We eten brood en drinken koffie en vervolgen onze weg.

We lopen nog kilometers langs het kanaal, alleen nu op een graspad vol kuilen en hier en daar modder. Dan steken we de Sint Margrietbrug over en buigen meteen linksaf. Aan de Hoekkreek stoppen we voor een appeltje en Milan slaapt rustig door. Nog een kilometer over een verharde weg en dan buigen we weer af. In de verte staat de auto van pa, dus we zijn alweer bij de eindbestemming van deze dag, Haantjesgatpolder. Het was weer heerlijk droog weer en ondanks de koude Westerstorm, toch een heerlijke wandeling.

De volgende etappe is 17 kilometer en gaat van Haantjesgatpolder naar Isabellahaven. Hierover leest u binnenkort meer.

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *